De afspraak kon op korte termijn gebeuren, er naar toerijden was voor de reporter een thuiswedstrijd, het is amper 20 min van zijn deur. De ontvangst was allerhartelijkst, maar wie Denise kent weet dat dit de normaalste zaak van de wereld is. Deze keer zijn we in Vrasene, bij het Partnership van Overmeiren, Karel en Denise, en als je ooit van een Partnership kan spreken, dan is het zeker nu wel. Beide echtelieden vullen elkaar tijdens het gesprek moeiteloos aan, en als je denkt dat Denise niet weet waar ze over praat moet je maar eens langs gaan, de deur is altijd los, en de koffie met zelfgebakken cake altijd klaar.
Zoals altijd ging het gesprek direct over de vogels, en ook nu weer blijkt, dat het Karel met de paplepel is ingegeven van thuis uit, en hij dus al bijna 40 jaar vogels heeft, eerst van alles wat, daarna toch al vrij vlug grasparkieten, en vanaf dat de speciaal clubs er zijn gekomen, is de interesse voor deze vogel alleen maar toegenomen. Karel vind de aanpak van deze clubs uitstekend, hij gaat ook steeds naar de clubavonden, en Denise zal daarbij ook nooit ontbreken, behalve als ze beiden genieten van een welverdiende vakantie, waar nu Karel met pensioen is ruim tijd voor is. Door dit genoegen wordt wel eens een showtje, of vergadering gemist, maar dat moet dan maar want je leeft maar één keer.
De clubavonden prefereren bij Karel en Denise boven de shows, je kan er gezellig over vogels praten, en de avonden dat er vogels bij te pas komen, zijn voor hun de beste, daar steek je volgens Karel altijd wat van op, ook als je al jaren vogels hebt, de beginner is hier nog meer meegeholpen natuurlijk. Beiden vinden het zeer jammer, dat er terug is overgegaan naar 2 daags shows, daar de clubs tenslotte zijn opgericht om de shows zo kort mogelijk te houden, je zit nu weer met 2 x rijden en brengen, en soms over redelijke afstand. Na over dit alles nog even te hebben gepraat wordt het eens tijd om de vogels te gaan bekijken, en aan het hok herken je de echte liefhebber.
De voliere staat achter in de tuin, in dezelfde stijl als het huis, de afmetingen zijn 10 mtr x 4 mtr. Als je binnenkomt, alles betegeld en in het aluminium, kom je in een halletje, daarin staan een aanrecht en een kast en ook het eten en al wat nodig is, plus wat schappen met kooien op, als er iemand komt is dit handig om eens een vogel te laten zien. Ga je daarna rechts, staan er aan de linkse kant 18 draadbroedkooien, de blokken aan de buitenkant voorzien van een luikje, zodat je altijd in de blok kan kijken zonder de vogels te veel te storen, er tegenover zijn 2 vluchten, een ervan is voor de verkoopvogels, de andere voor de overjarige vogels, in deze vluchten zitten vensters, waardoor de vogels in buitenvluchten kunnen, tegen dat het donker wordt gaan de vogels binnen, en de vensters dicht, zo is er een hele dag frisse lucht.
Ga je links van het halletje kom je weer 18 broedkooien tegen, deze zijn dicht, maar volgens Denise niet zo makkelijk als de andere, vooral met het schoonmaken, qua afmeting zijn deze wel gelijk. Ook hier de blokken op dezelfde manier, er boven kleine kooitjes voor de vogels die pas uit het nest komen, zo worden ze ook al wat gewoon aan de TT kooi, en leren ze zelf eten en ze kunnen in de gaten gehouden worden. Er tegenover weer een vlucht, dit met de jonge vogels, een zaadsilo in het midden met het voer en alle supplementen aanwezig (grit , maagkiezel, enz…).
Aangezien Karel en Denise ongeveer 3 uur per dag in de volière vertoeven, weten ze zowat alles wat er gebeurt, en eventueel mis gaat, schoonmaken is meestal voor Denise, wat dus ook bijna dagelijks gebeurt. Wat je binnen ziet is toch van een klasse die aangeeft dat hier een liefhebber bezig is die met hart en ziel voor de hobby staat, zijn mening niet onder stoelen of banken steekt, en die met de steun van zijn vrouw en partner al heel wat jaartjes zich met de grote jongens kan meten, al moet er bij Karel wel van het hart, dat het vaak Denise is die de aankoop van nieuwe vogels forceert, zij is op haar manier toch wat feller dan haar man, die op alle fronten altijd rustig blijft.
Hokken zijn er door de jaren heen genoeg bezocht, te weten in Engeland bij Denham en Sixton, in Duitsland bij Mannes, en in Nederland wordt vaak een bezoek gebracht aan Jos Backs en Jac Cuyten, van al deze hokken is wel eens een vogel of wat aangeschaft, ook ruilen van een vogel komt voor, en ik moet zeggen, je ziet het aan de kwaliteit in het hok.
De voeding bestaat uit de Mannes mengeling, (Witzaad - Japans millet - Panicum- Wit millet - en Haver) aangepast aan de noden van de vogels, zoals Karel denkt dat nodig is, en als krachtvoer wordt een beroep gedaan op het eivoer van Quiko, aangevuld met de Orluxpaté - bruinbrood, een gekookt ei en stuifmeelpollen. De kweek begint in oktober, dus de eerste jongen lagen in de blok, van deze was nog niets te zeggen, maar de ouderparen logen er niet om, Karel doet ook aan lijnenkweek, de kleur is voor hem van ondergeschikt belang, de kwaliteit staat voorop. Ook flecky vogels worden voor de kweek ingezet, daarover is al menig discussie geweest met andere kwekers, maar Karel is niet van zijn stuk te brengen als hij iets in zijn hoofd heeft, dan gaat het ook op die manier.
Op deze manier was de middag natuurlijk vlug om, er werden nog wat vogels gefotografeerd, en daarna gingen we binnen nog wat drinken. Ondanks de goede zorgen van Denise, moest er toch een keer naar huis worden gegaan, anders zou de vrouw ongerust kunnen worden, dus met een welgemeend bedankt aan beiden, werd de thuisreis aanvaard, in de wetenschap dat ondergetekende weer een geweldige middag had beleefd, bij een partnership dat weet wat het wil, en waar je ten alle tijden terecht kan voor advies, een goede vogel, en een leuk en geanimeerd gesprek.