Deze maand zijn we te gast bij Walter Laurijs te Zichem. Walter zegt van zichzelf ik ben beginner en kleurenkweker. Hij was een succesvolle kleurenkweker tot hij er in 1974 mee stopte. En hij heeft in 1995 de draad terug opgenomen mede door het toedoen van zijn vrienden Reynders en Engelen. Vroeger was Walter ook nog betrokken bij de oprichting van de eerste grasparkietenclub in België, en ondervoorzitter van de plaatselijke vogelclub. Maar hij ging voor zich de belofte aan dat hij niet meer in het bestuur van een club ging. Te stresserend en te ondankbaar.

Hij wil dan ook de hobby beleven als een echte hobbyist, de vogels enkel voor het plezier, zich stilletjes aan omhoog werken zonder veel geld te investeren in de vogels, de goede stam bekomen door selectie en ruilen. Ook, omdat hij nog een andere mooie hobby heeft: de tuin met veel bloemen, en hier kruipt ook nogal wat werk in. In het beginjaar van zijn wederoptreden in de hobby werden er 2 vogels gekocht bij een engelse kweker, dit was een desastreuze ervaring, de eerste stierf na enkele weken en de andere binnen het jaar zonder er jongen uit te kweken, toen heeft hij besloten geen dure vogels meer, en de hobby beleven met plezier.
De vogels die nu op het hok zijn, komen uit de lijn Reynders en Geerkens, aangevuld met vogels van van Ham. Als hij terug opstartte kreeg hij van Reynders een koppel vogels, hierbij was een dubbelfactorig spangle gele man, en daardoor zijn er nogal wat spangles op het hok. Vorig jaar is hij dan per ongeluk of geluk in de Deense bonte gekomen, hij kocht bij van Ham een kobalt man, deze had in zijn nek een wit pluimpje zitten, Walter vermoede dat hij split was voor Deens bont en er werd bij Reynders een Deens bonte pop bijgehaald, uit dit koppel werden 12 jongen geboren waarvan 8 Deens bonte vogels, Walter durfde er vroeger niet aan beginnen, en is er nu ingerold, namelijk de Deens bonten. Het is de bedoeling van deze stam vogels verder uit te bouwen, vooral omdat hij de kleurslag zo mooi vind.
In de tuin staat zijn hok, ongeveer 5 bij 6 meter, hierin zijn 4 volières gebouwd van 1 bij 3 meter, recht voor de volières staan 16 kweekkooien opgesteld, alles word verlicht met TL lampen en er is ook stofvanger geïnstalleerd. Verwarming wordt er niet veel gegeven, alleen als het zeer hard vriest. De ganse dag staat de deur van de kooi zoveel mogelijk open, frisse lucht is zeer belangrijk en de vogels hebben geen probleem met de koude, eer de liefhebber dan de vogels.
Walter geeft vrij regelmatig een schaal badwater aan de vogels, en diegene die beweren dat grasparkieten niet baden moeten maar eens komen kijken, de vogels maken vrij veel gebruik van het badwater. Hij houd er ook niet van, om vogels onder mekaar te verwisselen tijdens de kweek, ieder koppel brengt zoveel mogelijk zijn eigen jongen groot, ook zal hij ze steeds de volledig cyclus bij mekaar laten. Het blijft een hobby en geen massa productie. Walter ziet persoonlijk liever een lange vogels, dan de korte gedrongen vogels die momenteel nogal in zijn, hij vindt dat de kortere vogels veel vlugger staartproblemen hebben dan het langere type.
Voor de voeding worden er in hoofdzaak de millet zaden gegeven, deze worden zelf gemengd, haver word er niet ingedaan, daar deze geweekt wordt en apart gegeven, voor het eivoer wordt er nogal eens afgewisseld, er worden wel eieren onder gemengd en de schalen worden vermalen en er bij onder gedaan. Het eivoer wordt rullig gemaakt met wortelen. Daar Walter volledig tegen de natuur woont worden er zeer veel groene zaden gegeven, alle groenvoer behalve sla, het eivoer wordt als het er is ook aangemaakt met jonge spinazie, ook wordt er regelmatig een graszode uitgestoken en zo in de volière gelegd. Als ge één uur daarna gaat kijken vindt ge er bijna niets meer van terug. Voor de vitamines wordt er ook regelmatig gewisseld, dan Pieters speciaal, dan Anvitil of Roosvisé. Verandering van spijs doet eten is de leuze.
Ondertussen was het al laat geworden, en was het de hoogste tijd om richting huiswaarts te rijden, na een gezellige middag met een liefhebber, die nog in de echte zin liefhebber is, vogels om de vogels met het plezier van de hobby zonder het grote streven om de beste te zijn.