Deze keer hadden we het extra druk, omdat we op 2 locaties moesten zijn. We waren deze keer bij het Partnership Doornik, eerst bij zoon Robert in Ter Aar, en daarna bij de andere helft van het partnership vader Pim, en deze woont in Woubrugge, tevens ook de geboorte stee van Robert. Zoals reeds gezegd 2 locaties, en we begonnen bij Robert thuis, waar we op de gebruikelijke hartelijke manier werden ontvangen door de man des huizes Robert en door vader Pim. Vrouw Sylvia en de kleine meid Iris waren toen nog niet aanwezig, maar zouden zich later bij ons voegen, zodat het kleine gezinnetje compleet was.
Onze eerste vraag aan Robert was, hoe het toch kwam dat hij in een plaatsje als Ter Aar verzeild was geraakt, en of het misschien met zijn werk te maken had! Het antwoord was vrij simpel, Roberts geboorte plaats was Woubrugge, en dat is zeer landelijk gesitueerd, en daar er toen Robert en Sylvia trouwden niets te koop was in Woubrugge, en deze woning beschikbaar was, en er ook de nodige verbouwingen mochten gebeuren zonder al te veel problemen, was de keus al gauw gemaakt. De liefde voor dieren had Robert vanaf zijn geboorte met de paplepel in gegoten gekregen, opa had allerlei dieren en zo was het voor Robert niet zo vreemd dat hij voor dieren een apart plaatsje had. Hij heeft dan ook van alles gehad, om het bij de vogels te houden waren daar de kanaries en de wevers, ook wel om de kleuren en de zang natuurlijk.
Zo leerde hij op de vogelmarkt in Boskoop Dhr de Groen kennen, en deze had Engelse Grasparkieten, en Robert was verkocht, de rest werd weggedaan en de parkieten werden aangeschaft, door deze heer leerde Robert ook Henk Broer kennen, en toen was de hobby eigenlijk pas echt begonnen, en door zijn vooruitstrevende blik heeft Robert bij de aankoop van het huidige huis gelijk rekening gehouden met het onderdak voor de vogels, zodat een mooi geheel is onstaan met het huis en de tuin, de foto's zullen hopelijk, het een en ander duidelijk maken. Zoals reeds vermeld had hij ondertussen Henk Broer leren kennen, en daar trekt Robert nu al jaren mee op, de laatste tijd door werkzaamheden en omstandigheden bij Henk thuis privé, wat minder dan hij zou willen, maar hij weet zeker dat dit binnenkort weer zal zijn als vanouds. 90% van de aangekochte vogels komen van Prijveco, met dit partnership kunnen ze het goed vinden, en Robert is niet zo direct op lijnenteelt, maar koopt ieder jaar bij, wat hij denkt dat ze nodig hebben om weer vooruit te komen.
Hij zegt er zelf wel bij dat hij vind dat het de laatste jaren door de drukke werkzaamheden, er bij de vogels wel het een en ander is mis gegaan, ondanks het feit dat pa dus hele dagen thuis is en het merendeel van de verzorging op zich neemt. Hij hoopt samen met zijn vader dit na de geboorte van de 2e nakomeling weer enigszins recht te zetten. De opbouw van een gezin vergt nu eenmaal ook wat tijd! Om te beginnen bij Robert thuis in het broedhok, een hele wand met broedkooien, die zelf zijn gemaakt en er onder een heleboel bergruimte zodat alles netjes en op relatief weinig plaats is geherbergd, de ruimte zelf is vrij smal maar heeft dan weer een redelijk lengte.
Op beide hoofdeinden heeft Robert vluchten, voor zowel oude vogels, jonge apart en ook nog een stukje voor de verkoop. Als voeding wordt gebruik gemaakt van de zaadmengeling Puik Proffessionel aangevuld met witzaad. Als krachtvoer gebruiken Robert en Pim hetzelfde als gebruikt wordt bij het Partnership Prijveco namelijk:
  • Eivoer Witte Molen ; 3 delen
  • Maigrutten ; 3 delen
  • Haver ; 3 delen (24 uur geweekt)
  • Eetlepel druivesuiker
  • Eetlepel probacta
  • Dit alles wordt rul gemaakt met water, en heeft nog de volgende toevoegingen:
  • Herbabird voor vaste mest
  • Witte Molen grit
  • Eetlepel vitamine (Calcicar)
  • Eetlepel gistocal
  • Eetlepel nutribird A21
  • Eetlepel vitarood voor duiven
  • Losse trosgierst (rood) en 3 delen sojaschroot, en dit alles goed gemengd.
    Volgens Robert zijn na het gaan gebruiken van dit opfokvoer, de kweekresultaten toegenomen en de kwaliteit verbeterd.
  • Na deze uiteenzetting moesten we nog een paar kilometer rijden naar het huis van vader Pim, waar als je de aanblik van de tuin zag, je ogen steeds groter werden, deze lag ook nog eens aan de rivier, dus voor tijdverdrijf geen gebrek, vissen en varen kon ieder moment van de dag. Het kweekhok (goed te zien op foto), was daar helemaal in weggewerkt, en was op zijn minst gezegd nog mooier dan bij Robert, maar ja hier was er ook de plaats voor.
    Hier kregen we de jonge vogels te zien, en al waren de aantallen volgens de standaard van het partnership wat minder dan anders, er zat toch weer hele leuke kwaliteit Normaal werden er jaarlijks zo'n 220 jonge gekweekt, door de werkzaamheden van Robert, was dit jaar het merendeel gekweekt bij Pim thuis, wat niet wegneemt dat Robert toch wel degene is die het koppellen voor zijn rekening neemt, en pa Pim is dan natuurlijk capabel genoeg om de rest voor zijn rekening te nemen.
    Na al deze indrukken nog eens rustig op ons te hebben laten inwerken, werden we door Pim uitgenodigd om ook bij hun binnen nog wat te nuttigen voordat de thuisreis weer werd aanvaard. Binnen werden we verwelkomd door Robert zijn moeder, die nog zorgde voor een heerlijke dronk, op deze ondertussen late zwoele avond.
    Omdat het ondertussen al weer aardig laat begon te worden, moesten we ongewild afscheid nemen, en om aan te geven hoe druk Robert het had, moest deze nog gaan werken tot wat uurtjes in de nacht. Het afscheid was hartelijk, en weer voorzien van een karrevracht aan info, reden we weer huiswaarts, weer een ervaring rijker, bij een Partnership waar we zeker nog van zullen horen.