Deze keer waren we weer een heel eind van huis, namelijk in Tilligte in de buurt van Denekamp, en wel te weten bij Herman Bolscher. Door een verbouwing kon onze hoffotograaf Ron deze reis niet meemaken, en heb ik ons nieuw lid en beginner Loet gevraagd om voor deze reportage de foto's te nemen, wat hij dus in dankbaarheid aanvaarde en zoals te zien ook met een goed eindresultaat afsloot.
Herman woont in een mooie landelijke omgeving samen met zijn vrouw Nicole en zijn 2 dochters, die ons dus ook hartelijk begroeten, om daarna vlug onder de wol te verdwijnen, want de griep waart in huize Bolscher, en moeder en de dochters waren reeds aangestoken. Het huis waar ze wonen was eerder van de ouders van Herman, en om zijn moeder niet te ver te laten verhuizen heeft hij een woning voor haar gebouwd precies naast de oude woning, ieder toch op zich maar ook weer niet in een andere omgeving. De koffie stond vlug op tafel, en volgens Herman hadden we geluk, het was zondag en dan was er altijd taart, dus we lieten het ons goed smaken.
Zoals altijd ging het gesprek binnen de kortste keren over vogels, en dat was natuurlijk ook waarvoor wij gekomen waren. Herman had vanaf zijn kindertijd al vogels in een kleine volière, en had toen hij trouwde en in Denekamp ging wonen grasparkieten. Toen hij dus het eerder vernoemde ouderlijk huis ging bewonen, kreeg hij meer plaats en heeft hij zichzelf een mooie ruimte neergezet waren de vogels volop plaats hebben om te vliegen, en hopelijk ook zich voort te planten.
Toen, 3 jaar geleden is hij zeer serieus met de hobby begonnen, en vanaf het begin dat Herman mee ging doen aan shows, is hij regelmatig in de prijzen gevallen. Zo kwam het ook dat toen Herman lid werd van de NGC hij vroeg of hij gelijk de status van gevorderde mocht aannemen, en in deze klasse heeft Herman reeds bewezen zijn mannetje te staan. In zijn kweekruimte heeft Herman 24 broedkooien, en 3 vluchtjes alles is betegeld en heel gemakkelijk schoon te houden, met het beroep van Herman geen overbodige luxe, omdat hij alleen 's avonds maar tijd heeft voor de vogels, en natuurlijk in het weekend, maar dan heeft hij natuurlijk ook nog zijn jonge gezin, en ook voor hun maakt hij begrijpelijker wijs tijd vrij.
Ook in de ruimte een wasbak met koud en warm water, en kastjes onder waar Herman zijn spulletjes kan opbergen, het zaad en alle andere zaken staan in het aangrenzende schuurtje waar je door komt als je de volière wil binnen gaan. Omdat Herman vlak bij de grens woont is het natuurlijk niet zo raar dat hij daar ook regelmatig een hok bezoekt, zo heeft hij de afgelopen jaren vogels aangeschaft bij Kuhr en Stegemann, maar ook heeft hij vogels van Jaap Hordijk en van Barten, deze komen goed bij elkaar, en uit deze vogels heeft Herman zijn hok de afgelopen jaren opgebouwd.
Op het moment dat wij er waren, was hij nog maar net begonnen met de kweek, dus de resultaten daarvan zijn nog niet te benoemen, wel hebben we de vogels van de laatste kweek jaren onder de loep genomen, en het moet gezegd er zaten een paar leuke raspaardjes tussen. Een paar geweldige kobalts en dominant bonten waren zeker de moeite waard, wat ook te zien was dat alle vogels hetzelfde masker en dezelfde kopbreedte hadden, een teken dat er in lijnen gekweekt werd, wat ook door Herman beaamd werd. Hopelijk kunt u een en ander uit de foto's opmaken!
Qua voeding gebruikt Herman dezelfde samenstelling als die heel veel van ons gebruiken, namelijk die is afgeleid van de Mannes mengeling en ook eivoer ontbreekt niet op het menu. Het zal u niet verbazen dat het merendeel van dit alles van over de grens kwam.
Tot slot nog iets wat ik de laatste tijd al bij meerder kwekers heb gezien, en wat ik ondertussen ook in mij broedbakken heb gemaakt, het gaat om een vlondertje waar de jongen onder kunnen als ze net uit het nest komen, en waar ze "veilig" zijn voor de ouder vogels moesten die iets in hun hoofd halen. Herman had ze gemaakt uit kunststof in dezelfde kleur als de broedbakken, volgens hem had het al menig jong gered van een iets te wilde moeder die opnieuw wou beginnen.
Wat aan het hok ook niet ontbrak, was een grote buitenvlucht waar de vogels in de zomer lekker konden uitgroeien, en zonder stress groot konden worden.
Hierna gingen we nog een keer naar binnen, waar door Herman een kleine maaltijd werd klaar gemaakt, om ons de thuisreis makkelijker te overbruggen, en na een hartelijk afscheid gingen we weer huiswaarts, wetende dat er weer een jonge veelbelovende kweker bij was gekomen.